PROSPER Z AKWITANII

Urodził się ok. 390 r. w Akwitanii. Otrzymał staranne wykształcenie klasyczne i teologiczne. W 426 r. wstąpił do klasztoru w Marsylii jako człowiek żonaty. Zaangażował się w walkę z pelagianizmem i semipelagianizmem opowiadając się po stronie św. Augustyna. Będąc w Rzymie zdołał nakłonić Celestyna I do potępienia heretyckich poglądów. W latach 432-434 ułożył wiele pism polemicznych. Przeniósł się do Rzymu, gdzie został współpracownikiem Leona I Wielkiego. Prosper zmarł w Rzymie w 455 r.

Zachowały się niektóre jego listy, liczne epigramaty, 8 dzieł polemicznych z zakresu teologii i Kronika świata, obejmująca czasy od stworzenia świata do 455 r. Dzieła pisane podczas pobytu w Rzymie wolne są od tonu ostrej polemiki: Księga myśli wybranych z dzieł św. Augustyna, Wykład Psalmów od 100 do 150 oraz O powołaniu wszystkich pogan, które jest pierwszym dziełem w literaturze chrześcijańskiej traktującym o zbawieniu niechrześcijan.

Por. C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001; F. Drączkowski, Patrologia, Pelplin-Lublin, 1999.

Jedna myśl w temacie “PROSPER Z AKWITANII

  1. „Sic diligendi sunt homines, ut eorum non diligantur errores, quia aliud est amare quod facti sunt, aliud odisse quod faciunt” (SANCTI PROSPERI AQUITANI LIBER SENTENTIARUM).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s