KLEMENS ALEKSANDRYJSKI

Urodził się ok. 150 r. w Atenach i tam zdobył wykształcenie. Po przyjęciu chrześcijaństwa podejmował liczne podróże: na południe Italii, do Syrii i Palestyny. Około 200 r. objął kierownictwo szkoły katechumenów w Aleksandrii, ale trzy lata później musiał uchodzić z Egiptu przed prześladowaniami Septymiusza Sewera. Przebywał na wygnaniu w Kapadocji. Zmarł na terenie Palestynny przed 215 r.

Był człowiekiem przestronnej wiedzy i starał się przeobrazić chrześcijaństwo w spekulatywny system filozoficzny. Jego pisma to: Protreptikos, czyli Słowo zachęty do pogan, w którym stara się przekonać swoich współczesnych o błahości pogaństwa, Wychowawca, będący wstępem do chrześcijańskiej wiary i kontynuacją poprzedniego dzieła, oraz Kobierce, gdzie omawia szereg zagadnień filozoficznych. Pozwala mu to stawiać tezę, że wkład filozofii greckiej do objawienia Bożego był podobny do wkładu Starego Testamentu.

Klemens jest twórcą teologii spekulatywnej i na tym polega jego największy wkład w tę dziedzinę. Zwalczał gnozę o charakterze pogańskim, a starał się stworzyć gnozę chrześcijańską, usiłując pogodzić wiarę i poznanie. Osią jego systemu filozoficznego jest nauka o Logosie, który razem z Ojcem i Duchem Świętym stanowi Trójcę.

Por. C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s