JAN KASJAN

Urodził się około 360 r. na terenie dzisiejszej Rumunii. W 380 r. udał się do Palestyny. Po kilku latach spędzonych w klasztorze w Betlejem wybrał się w wieloletnią podróż po Egipcie, gdzie odwiedzał osady mnichów. Spisywał ich wypowiedzi i opisywał ich sposób życia. W 399 r. opuszcza Egipt. Jan Chryzostom wyświęcił go w Konstantynopolu na diakona. W 404 r. Jan Kasjan przedstawił papieżowi Innocentemu I list, w którym wierni Stolicy Wschodniej stają w obronie Jana Chryzostoma. Około 415 r. przebywa w Marsylii, gdzie zakłada dwa klasztory: męski i żeński. Umiera około 435 r.

Zachowały się takie jego dzieła, jak: Ustawy życia mnichów oraz leczenie ośmiu głównych grzechów, Konferencje z ojcami, a także rozprawy: O wcieleniu Pańskim przeciw Nestoriuszowi. Nauka Jana Kasjana oparta jest na Piśmie św., tradycji monastycyzmu wschodniego oraz nauce Bazylego Wielkiego, Hieronima, Jana Chryzostoma oraz przede wszystkim na doktrynie Ewagriusza z Pontu. Jan Kasjan jest pierwszym wielkim mistrzem ascetycznym Zachodu, który wywarł ogromny wpływ na duchowość i kształtowanie się życia monastycznego w następnych stuleciach.

Por. H. Pietras, Początki teologii Kościoła, Kraków 2007; C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001; F. Drączkowski, Patrologia, Pelplin-Lublin, 1999.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s