JAN DAMASCEŃSKI

Urodził się około 675 r. w Damaszku, w rodzinie arabskiej wyznania chrześcijańskiego. Około 700 r. wstąpił do klasztoru św. Saby k. Jerozolimy. Około 725 r. został kapłanem i kaznodzieją w Jerozolimie. Zasłynął jako uczony i poeta oraz doradca patriarchy i innych biskupów. Bronił kultu obrazów. Zmarł w klasztorze św. Saby w 749 r. Był ostatnim wielkim teologiem greckiego Kościoła starożytnego. Naukę greckich Ojców Kościoła zebrał i opracował w jeden zwarty system.

Jan Damasceński jest świadkiem poprzedzającej go Tradycji, którą zebrał, streścił, naświetlił, podkreślając zbieżność i zgodność wielkich teologów w punktach istotnych. Był teologiem kultu obrazów, obrońcą prawdziwie kościelnej chrystologii, mariologii, syntetykiem nauki o wierze chrześcijańskiej. W jego dorobku znajdują się pisma o charakterze dogmatycznym, jak Źródło poznania, Zwięzły wstęp do dogmatyki, O Trójcy Świętej, polemicznym przeciw nestorianom, monofizytom, monoteletom i manichejczykom, moralno-ascetycznym, jak Święte Paralele, O ośmiu duchach nieprawości, O cnotach i wadach, O świętych postach, egzegetycznym, jak Komentarz do wszystkich Listów św. Pawła oraz hagiograficzno-liturgicznym, czyli pisma pochwalne na cześć świętych. Z bogatego dorobku szczególną rangę zyskały trzy pozycje: dzieło Źródło poznania, 3 Mowy w obronie czci obrazów oraz 3 Kazania o Wniebowzięciu Maryi.

Por. F. Drączkowski, Patrologia, Pelplin-Lublin 1999; C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s