IZYDOR Z SEWILLI

Urodził się ok. 560 r. prawdopodobnie w Kartaginie, która wówczas znajdowała się pod kontrolą Bizancjum. Jego rodzina przeniosła się później do Sewilli. Po swoim bracie został tam biskupem w 600 r. Był wszechstronnie wykształcony, znany jako świetny mówca. Nie był wprawdzie oryginalnym myślicielem, ale jego prace, stanowiące wypisy z innych dzieł, zawierają cenne wiadomości dotyczące wiedzy antycznej. Izydor jest prawdziwym łącznikiem między czasami, w których żyli Ojcowie Kościoła, a średniowieczem. Uważany za ostatniego z Ojców zachodnich.

Najbardziej znane są Etymologie, czyli Pochodzenia, antyczna encyklopedia wiedzy epoki. Pisma O istocie rzeczy i O pordku stworzeń są traktatami naukowymi z dziedziny przyrodoznawstwa. Izydor pisał też dzieła historyczne, jak Kronika świata, Historia Gotów, Wandalów i Swewów, O sławnych mężach, a także liczne rozprawy dogmatyczne: Trzy Księgi sentencji, O wierze katolickiej przeciw Żydom, O Trójcy Świętej, O herezjach, Synonimy oraz eklezjologiczne O obowiązkach kościelnych. Jest autorem Reguły mnichów, będącym ważnym dokumentem monastycyzmu hiszpańskiego. Znane są również jego wiersze i listy.

Por. C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s