IRENEUSZ

Urodził się ok. 130 r. w Azji Mniejszej, prawdopodobnie w Smyrnie. Był uczniem Polikarpa i przez niego miał styczność z okresem apostolskim. W 177 r. jest prezbiterem w Lyonie. Niedługo potem, po prześladowaniu, w którym zginął biskup tego miasta, został jego następcą. Jako biskup doprowadził do pojednania między biskupami Wschodu a papieżem Wiktorem I, toczącymi spór o sposób ustalenia daty Wielkanocy. Jest pierwszym Ojcem Kościoła cytującym systematycznie i często Ewangelię i inne pisma przypisywane św. Janowi Apostołowi.

Najważniejszy teolog II w. Jego Zdemaskowanie i zbicie fałszywej wiedzy, zazwyczaj cytowane jako Adversus haereses, stanowi prawdziwą encyklopedię heterodoksyjnych doktryn, a przede wszystkim gnostycyzmu. Trzonem jego teologii jest nauka o rekapitulacji wszystkich rzeczy w Chrystusie. W swojej eklezjologii kładzie nacisk na fakt, że Kościół otrzymał od apostołów i ich uczniów prawdziwą wiarę, której podstawowe prawdy zawiera Symbol Apostolski. Ta tradycja apostolska w szczególny sposób przejawia się w sukcesji biskupów, sięgającej swymi początkami samych apostołów. Kościół rzymski, założony przez Piotra i Pawła, jest Kościołem największym, najstarszym i opartym na najtrwalszej podstawie. W kwestii sakramentów wierzył, że w epiklezie chleb i wino przemieniają się w Ciało i Krew Chrystusa. W swej eschatologii wierzył w milenaryzm.

Por. H. Pietras, Początki teologii Kościoła, Kraków 2007; C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s