HILARY Z POITIERS

Przyszedł na świat w 315 r. w rodzinie pogańskiej. Na chrześcijaństwo nawrócił się już jako człowiek dorosły. Wykształcony retor, biskup swego miasta w Galii od 350 r. Cesarz Konstancjusz za jego antyariańską postawę na synodzie w 356 r. zesłał go do Azji Mniejszej. Tam poznał teologię Orygenesa i w pełni zdał sobie sprawę z teologicznej złożoności ariańskiej herezji. Stał się gorliwym obrońcą nicejskiego wyznania wiary. Starał się też przełożyć i wyjaśnić wschodnią terminologię teologiczną na pojęcia łacińskie. Wrócił do swojego Kościoła w Poitiers w 361 r. i zaczął intensywnie działać na rzecz porozumienia między Wschodem a Zachodem. Zmarł około 367 r.

Najważniejsze jego dzieło to pismo dogmatyczne O Trójcy Świętej, w którym broni bóstwa i konsubstancjalności Syna Bożego w walce z arianizmem. Ponadto napisał O synodach, czyli o wierze chrześcijan wschodnich będące historycznym uzupełnieniem poprzedniego dzieła. Omawia w nim wschodnie synody i cytuje ustalone na nich wyznania wiary. Jest również autorem dzieł historycznych, tj.: Pisma do Konstancjusza w dwóch księgach, Przeciw cesarzowi Konstancjuszowi i Przeciw arianom oraz egzegetycznych, m.in.: Komentarza do Ewangelii św. Mateusza, Traktatów do Psalmów i hymnów.

Por. H. Pietras, Początki teologii Kościoła, Kraków 2007; C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s