DYDYM ŚLEPY

Teolog i asceta aleksandryjski, który był niewidomy od dziecka. Wielki erudyta i jeden z kierowników katechetycznej szkoły w Aleksandrii w IV w., która wkrótce po jego śmierci została zamknięta. Prowadził szkołę, gdzie przede wszystkim wykładał Pismo według metody Orygenesa. Jego uczniami byli Hieronim i Rufin. Prowadził też życie pustelnicze, co dało mu uznanie wśród współczesnych. Zmarł około 398 r.

Pozostawił komentarze biblijne, ksiąg O Trójcy Świętej, O Duchu Świętym i rozpraw Przeciw manichejczykom oraz Przeciw arianom. Napisał również komentarz do Orygenesowskich Zasad. Przyczynił się znacznie do wyjaśnienia tajemnicy Trójcy Świętej. Bronił także istnienia ludzkiej duszy w Chrystusie, odrzucając zmieszanie dwóch natur  ludzkiej i Boskiej, a głosząc istnienie dwóch natur i dwóch woli. Swoją naukę o Duchu Świętym rozwinął na gruncie chrystologii, uznając Go, tak samo jak Syna, za nie stworzonego. W swojej mariologii kładzie nacisk na dziewictwo Maryi, którą zawsze nazywa Bogarodzicą (Theotokos).

Por. H. Pietras, Początki teologii Kościoła, Kraków 2007; C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s