ANTONI PUSTELNIK

Urodził się w 250 r. w Kome, w Egipcie, w bogatej rodzinie koptyjskiej. Pod wpływem ewangelii około 20 roku życia postanowił rozdać swój majątek i poszedł na pustynię. Po piętnastu latach przeniósł się do Pispir, gdzie przez 20 lat mieszkał w opuszczonej fortecy. Potem podjął się pewnego rodzaju kierownictwa duchowego dla innych pustelników, którzy masowo osiedlali się w okolicy i w ten sposób powstała osada mnichów. Antoni zalecał takie odległości pomiędzy pustelniami, by w ciągu dnia można było dojść z jednej do drugiej, porozmawiać, poradzić się, i wrócić przed nocą – w praktyce było to około 12 mil. Zauważył jednak, że natłok ludzi zbytnio go rozprasza i znowu, około roku 312, przeniósł się dalej – w góry nad Morzem Czerwonym. Tam z kilkoma uczniami – sekretarzami dożył śmierci w 356 r. Kontaktował się z Atanazym Wielkim, cesarzem Konstantynem i z jego synami, dwa razy podróżował do Aleksandrii. Z całej jego spuścizny do naszych czasów zachowało się tylko 7 Listów, skierowanych do klasztorów w Egipcie. Jego dzieło życia i oddziaływanie jest znane dzięki książce Atanazego Wielkiego, pt. Żywot świętego Antoniego.

Por. H. Pietras, Początki teologii Kościoła, Kraków 2007; C. V. Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001.

Jedna myśl w temacie “ANTONI PUSTELNIK

  1. Powiedział abba Antoni:
    „Zobaczyłem wszystkie sidła nieprzyjaciela rozpostarte na ziemi, jęknąłem więc i powiedziałem:
    „A któż się im wymknie?”
    I usłyszałem głos mówiący do mnie:
    „Pokora”.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s